ဥဒယမင်းသားနှင့် မီးခိုးငွေ့ (The Prince Udaya and the Smoke)

ဥဒယမင်းသားနှင့် မီးခိုးငွေ့

ရှေးအခါက စေတီရ ပြည်တွင် ဥဒယမင်းသား အမည်ရှိသော မင်းသားတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ မင်းသားသည် အလွန်သနားကြင်နာတတ်ပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားခြင်းကို ခံရသည်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းသားသည် မောင်းမ မိန်းမပျိုတစ်ဦးနှင့် အတူ နန်းတော်၏ အနောက်ဘက် တောအုပ်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်တော်မူသည်။ နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်၌ အလင်းရောင်ကို တောက်ပစွာ ပေးလျက်ရှိပြီး ငှက်တို့၏ သီချင်းသံသည် တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေလေသည်။ မောင်းမ မိန်းမပျိုသည် မင်းသား၏ ဘေးနားတွင် လျှောက်ရင်း၊ "အရှင်မင်းသား၊ ဤတောအုပ်ကား အလွန်သာယာလှပပါ၏။ သို့သော် အဝေးမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်နေသည်ကို မြင်ရပါ၏။" ဟု လျှောက်တင်၏။

မင်းသားသည် မိန်းမပျို၏ စကားကို ကြားလျှင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်နေသော အရပ်သို့ စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်တွင် မင်းသား၏ စိတ်၌ တစ်စုံတစ်ရာသော ကိစ္စသည် တုန်လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားတော်မူ၏။ "ငါသည် မီးခိုးငွေ့ကို အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဝင်စားရပါသနည်း။" ဟု မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်တော်မူ၏။ မိန်းမပျိုကလည်း၊ "အရှင်မင်းသား၊ ထိုမီးခိုးငွေ့ကား အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။" ဟု ပြန်လည် လျှောက်တင်၏။

မင်းသားသည် ထိုမီးခိုးငွေ့ကို စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းသားသည် မိန်းမပျိုကို နန်းတော်သို့ ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင် မီးခိုးငွေ့ထွက်ရာအရပ်သို့ ဦးတည်၍ လျှောက်တော်မူ၏။ လမ်းခရီး၌ တော၏ အပူအပင်မရှိသော လေနုအေးသည် မင်းသား၏ မျက်နှာကို လာရောက် ထိတွေ့နေ၏။ သို့သော် မီးခိုးငွေ့၏ အနံ့ကား ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မင်းသား၏ နှာခေါင်းကို ထိုးဖောက်လာလေသည်။ မင်းသားသည် မီးခိုးငွေ့၏ အရင်းအမြစ်ကို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုသိလိုစိတ် ပြင်းပြလာ၏။

အတော်ကြာ လျှောက်တော်မူပြီးနောက် မင်းသားသည် ရွာငယ်တစ်ရွာသို့ ရောက်တော်မူ၏။ ထိုရွာ၌ ရွာသူကြီး၏ အိမ်ရှေ့တွင် မီးဖိုတစ်ခုမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ မီးဖိုအနီးတွင် ရွာသူကြီးသည် ခါးကိုကုန်း၍ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြင်ဆင်နေလေသည်။ မင်းသားသည် ရွာသူကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်၍၊ "အရှင်ရွာသူကြီး၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမီးဖိုမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်နေပါသနည်း။" ဟု မေးတော်မူ၏။

ရွာသူကြီးသည် မင်းသားကို မြင်လျှင် အလွန်အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် မင်းသားကို ရှိခိုး၍၊ "အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်သည် အိမ်ထောင်စုအတွက် စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးသည် နာမကျန်းဖြစ်နေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ပြန်လည် လျှောက်တင်၏။

မင်းသားသည် ရွာသူကြီး၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်သနားတော်မူ၏။ သူသည် ရွာသူကြီး၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို ချီးကျူးတော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းသားသည် မိမိနှင့် ပါလာသော ငွေကြေးများကို ထုတ်ယူ၍ ရွာသူကြီးအား ပေးအပ်တော်မူ၏။ "အရှင်ရွာသူကြီး၊ ဤငွေကြေးကို ယူ၍ သင့်ဇနီးအတွက် ဆေးဝါးနှင့် စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ဝယ်ယူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် မီးခိုးငွေ့ကို လာရောက် စုံစမ်းရာတွင် အကျိုးရှိစွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ပါ၏။" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ရွာသူကြီးသည် မင်းသား၏ စေတနာကို ကြားလျှင် မျက်ရည်များ စီးကျလာ၏။ သူသည် မင်းသားအား အကြိမ်ကြိမ် ရှိခိုး၍ ကျေးဇူးတင်စကား လျှောက်တင်၏။ မင်းသားသည် ရွာသူကြီးထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူ၍ နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ကြွတော်မူ၏။ နန်းတော်သို့ ရောက်တော်မူပြီးနောက် မင်းသားသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို မိမိ၏ မိဖုရားကြီးအား ပြောပြတော်မူ၏။ မိဖုရားကြီးသည် မင်းသား၏ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ချီးကျူးတော်မူ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ ဥဒယမင်းသားသည် မိမိ၏ ပြည်သူပြည်သားများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပိုမိုဂရုစိုက်တော်မူ၏။ သူသည် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ သာမန်အရာတစ်ခုမှ အကြောင်းအရာကြီးတစ်ခုကို သိရှိနိုင်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မင်းသားသည် မည်သည့်အမှုကိုမဆို သတိပြု၍ စုံစမ်းလေ့ရှိတော်မူ၏။